لازم میدانم در اینجا با اقتباس از مطالعات منابع مرجع ، روح طبی را به زبان ساده و با کالبدشکافی وظایفش توضیح دهم:
روح طبی، آن روح مجرد و ملکوتی که در ادیان از آن صحبت میشود نیست؛ بلکه یک جسم بسیار لطیف، بخارماند و گرم است که از لطافتِ اخلاط چهارگانه (بهویژه خون) و هوای استنشاقی (پنیوما) تولید میشود.
- تشبیه ساده: اگر بدن را به یک ماشین تشبیه کنیم، اعضا حکم «قطعات فلزی»، اخلاط حکم «بنزین» و روح طبی حکم «جریان الکتریسیته» یا «برق» را دارد که باعث حرکت و کارکرد ماشین میشود. بدون این برق، ماشین (بدن) فقط تودهای از گوشت و استخوان بیحرکت است.
طبق دیدگاه حکما، روح طبی در بدن سه مرحله یا سه نوع اصلی دارد:
روح حیوانی (مرکزیت در قلب): از ترکیب بخارات خون و هوای پاک در قلب تولید میشود. وظیفهاش ایجاد حیات، ضربان و گرمای غریزی در کل بدن است. نبض ما نشانه حرکت این روح است.
روح نفسانی (مرکزیت در مغز): وقتی روح حیوانی به مغز میرسد، در آنجا تصفیه و لطیفتر میشود. این روح مسئول ادراک، حافظه، حرکت ارادی و حواس پنجگانه است.
روح طبیعی (مرکزیت در کبد): این روح مسئول تغذیه، رشد و تولید مثل است و در رگها جریان دارد تا غذا را به اعضا برساند.
در بیماریهای بارد چه اتفاقی میافتد؟
وقتی سردی بر بدن غلبه میکند، این «بخار لطیف» (روح طبی) منجمد و غلیظ میشود.
- مثل بخاری که روی شیشه سرد تبدیل به قطرات آب میشود، روح طبی هم در اثر سرما، خاصیت «نفوذپذیری» خود را از دست میدهد.
- نتیجه: وقتی روح نفسانی در مغز به دلیل سردی غلیظ شود، شخص دچار سستی، خوابآلودگی، فراموشی یا حتی فلج (سکته سرد) میشود؛ چون «برق حیات» دیگر نمیتواند به درستی در سیمهای عصبی جریان یابد.
داروهای گرم و معطر (مثل میخک، دارچین و زعفران) به دلیل داشتن جوهر لطیف و بوی نافذ، مستقیماً به تقویت روح طبی کمک میکنند. بوییدن عطریات گرم یا خوردن آنها، بلافاصله باعث «انبساط روح» و افزایش تندی جریان آن در بدن میشود.
هر زمان حس کردید که «توان انجام کاری را ندارید»، «بدنتان سرد است»، یا «ذهنتان یاری نمیکند»، در واقع روح طبی شما ضعیف یا غلیظ شده است. درمان آن برانگیختن این روح با استفاده از گرمیبخشهای لطیف و عطریات است.
سایت سماع قلم ، پژواکی از آگاهیست
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
(3).jpg?w=60)