عید نوروز بهعنوان یکی از کهنترین جشنهای ایرانی، نقش بسیار مهمی در ایجاد آرامش روح و روان دارد. این جشن، فراتر از یک مراسم سنتی، فرصتی برای تجدید حیات، پاکسازی روح، ایجاد امید و بازسازی روابط اجتماعی است. در ادامه، به برخی از ابعاد روانشناختی و اجتماعی نوروز که به آرامش روح و روان کمک میکند، اشاره میکنم:
۱. احساس تجدید حیات و امید
نوروز نماد نو شدن و آغاز دوباره است. تغییر فصل از زمستان به بهار، سبز شدن درختان و رویش گلها به انسان حس امید و تازگی میدهد. این حس نو شدن، تأثیر مستقیمی بر کاهش استرس و افزایش انرژی مثبت دارد.
۲. پاکسازی ذهن و روح
خانهتکانی که یکی از رسوم اصلی نوروز است، تنها به تمیز کردن خانه محدود نمیشود، بلکه ذهن و روح انسان را نیز از افکار منفی و خاطرات ناخوشایند پاک میکند. این کار باعث احساس سبکی و آرامش درونی میشود.
۳. افزایش روابط اجتماعی و حس تعلق
نوروز فرصتی برای دید و بازدید، صلهرحم و تقویت ارتباطات خانوادگی و دوستانه است. ارتباطات اجتماعی نقش مهمی در کاهش اضطراب و افسردگی دارد و احساس تعلق را در افراد تقویت میکند.
۴. تقویت حس قدردانی و رضایت
سنتهایی مانند عیدی دادن، احترام به بزرگترها و شکرگزاری برای نعمتهای زندگی، حس قدردانی را در انسان تقویت میکند. این امر باعث افزایش احساس رضایت و کاهش استرس میشود.
۵. ایجاد نشاط و شادی جمعی
جشنها و مراسم نوروزی همراه با موسیقی، رقص، غذاهای خوشمزه و تفریحات گروهی، حس شادی و نشاط را در افراد افزایش میدهد. این شادی جمعی تأثیر مثبتی بر سلامت روان دارد.
۶. انگیزه برای شروع دوباره
بسیاری از افراد در نوروز اهداف جدیدی برای زندگی خود تعیین میکنند. این تصمیمگیریها و برنامهریزیها حس کنترل بر زندگی را افزایش داده و اضطراب ناشی از بلاتکلیفی را کاهش میدهد.
۷. تقویت پیوند با طبیعت
سنتهایی مانند سیزدهبدر و سبزهسبز کردن، انسان را به طبیعت نزدیکتر میکند. بودن در طبیعت تأثیر مثبتی بر سلامت روان دارد و به کاهش استرس کمک میکند.
در مجموع، نوروز ترکیبی از سنتهای مثبت، ارتباطات اجتماعی، امید، شادی و نزدیکی به طبیعت است که همگی به ایجاد آرامش و تعادل روحی کمک میکنند.
سماع قلم
کشکول ( فرشید احمدی )