بیایید این آیهی ساده و تکراری اما بسیار ژرف را طوری باز کنیم که در دل انسان امروز بنشیند؛ انسانی که وسط هوش مصنوعی، فضای مجازی، بازیهای رایانهای، سرعت، استرس و تنهایی دارد کمکم محبت را فراموش میکند و طبیعت را نابود.
الرحمن الرحیم – نگاهی تازه برای انسان خستهٔ امروز
این دو واژه را همه شنیدهایم، شاید صدها بار.
اما آیا واقعاً حسش کردهایم؟
در زمانهای که محبت، مثل نایابترین مادهٔ طبیعت شده، "الرحمن الرحیم" شاید مهمترین پیااست که باید دوباره و دوباره گفته شود.
۱. "الرحمن" – مهربانی بیمرز، بیتوقع، بیقید و شرط
الرحمن از ریشه «رحمت» است؛ ولی نه هر رحمتی، مهربانیای که همگانی، بیواسطه، و بیحد و مرزه.
در این دنیای امروزی که:
پدرها و مادرها وقت ندارن با بچههاشون حرف بزنن،
مردم محبت میکنن، ولی توقع دارن "فالو" یا "بازخورد" بگیرن،
مهربونی شده یه آپشن لوکس تو زندگی پر از کار و مشغله…
الرحمن فریاد میزنه:
من هنوز دارم بیتوقع بهت عشق میدم.
هنوز خورشیدم برای همه میتابه، حتی اونی که ناسزا میگه.
هنوز اکسیژن مجانیه، حتی واسه اونایی که طبیعتو نابود کردن.
"الرحمن" یعنی:
خدا، حتی وقتی فراموشش میکنی، باز هم مهربونه.
وقتی تو غرق بازیهای مجازی و توهم قدرت شدی، هنوز یکی هست که با واقعترین مهربونی، بهت فرصت زندگی میده.
در دورانی که هوش مصنوعی همه چیز رو "شبیه انسان" میکنه ولی بیعاطفهست، الرحمن یعنی:
مهربونیای که الگوریتم نمیفهمه.
نرمیای که هیچ رباتی بلد نیست.
عشقی که با صفر و یک تعریف نمیشه.
۲. "الرحیم" – مهربانی پیگیر، صمیمی، شخصی
الرحیم فرق داره با "الرحمن".
الرحمن همگانیه، ولی الرحیم شخصی و اختصاصیه.
یعنی:
اون لحظهای که دلت گرفته و هیچکس نفهمیده، ولی اشکت بیصدا ریخته…
اون لحظهای که احساس گناه داری، ولی هنوز یه امیدی تو دلت زندهست…
اونجاست که الرحیم سراغت میاد.
الرحیم یعنی:
خدا فقط از دور مهربون نیست.
از نزدیک، توی تاریکیها، توی خلوتها، با مهربونیای مخصوص تو، کنارت نشسته.
وقتی هیچکس حوصله نداره دردتو بشنوه، وقتی آدمها تو رو فقط از طریق استوری یا پیامک درک میکنن، الرحیم میگه:
من خودم با دلت حرف میزنم.
من میفهمم چی گفتی، حتی اگه نگفتی!
۳. جمعبندی کاربردی برای همهٔ اقشار جامعه امروز:
برای نوجوانی که درگیر بازیهای دیجیتالیه:
"الرحمن الرحیم" یعنی خدا مثل یه پلیر پشتپردهست که بدون قضاوت، همیشه کمکت میکنه تا بازی زندگیتو ببری.
برای پدر و مادرهای خسته:
یعنی خدا هنوز با دلسوزی، مراقب خستگیهاتونه، حتی اگه دیگران نباشن.
برای سالمندانی که احساس بیاهمیتی میکنن:
یعنی هنوز یکی هست که دقیقاً میدونه چقدر تو عمرت مهربونی کردی… و هیچ لحظهای از عشقت رو فراموش نکرده.
برای نوجوان افسردهای که میگه "هیچکس دوستم نداره":
این آیه یعنی هنوز یکی هست که بیشتر از مادر، عاشقته.
برای همهٔ ما که از هم دور شدیم، از هم بریدیم، با طبیعت قهر کردیم:
"الرحمن الرحیم" یعنی هنوز میشه برگردیم…
هنوز مهربونی هست، هنوز امیدی هست، هنوز عشقی هست که واقعیتر از همه چی باشه.
خلاصهٔ عاطفی و کاربردی:
"الرحمن الرحیم" یعنی:
در دنیایی که آدمها سخت شدن، رباتها سرد شدن، دلها خسته شدن…
هنوز یه خدا هست،
که نه فالو میخواد، نه لایک، نه برگشت محبت.
فقط مهربونه.
فقط... هست.
سماع قلم
کشکول ( فرشید احمدی )