اگر از نگاه طب ایرانی و حکمت سنتی به «فستینگ» یا همان روزهداری و امساک از غذا نگاه کنیم، میبینیم که این مفهوم از هزاران سال پیش در متون حکمایی مثل ابوعلی سینا، رازی، جرجانی و حتی در آثار حکمای یونان مانند بقراط حضور داشته است. در طب سنتی، فستینگ صرفاً یک روش لاغری نیست؛ بلکه یک ابزار تنظیم مزاج، پاکسازی اخلاط و بازگرداندن تعادل طبیعی بدن محسوب میشود.